Bloeiende vlasbekjes langs het Leeuwerikpad. Home
oktober 2016
24 september 2016  
 
Vlasbekje (Linaria vulgaris) Vlasbekje heette vroeger Vlasleeuwebekje.
Dit omdat de plant iets weg heeft van het Leeuwebekje.


Grotere insecten, zoals hommels, kunnen de boven- en onderhelft van de bloem openen, in de bloem kruipen en nectar uit de spoor zuigen. Daarbij brengen ze stuifmeel (of pollen) over van de ene naar de andere bloem en dienen op die manier als vectoren voor de bevruchting. De bovenhelft van de bloemkroon wordt wel het gehemelte genoemd en de ruimte waar een insect in kan kruipen de keel. Soms vind je in de spoor gaten, die zijn dan door insecten gemaakt die korttongig zijn en niet via de normale weg bij de nectar kunnen komen. We noemen dat inbraak en de bloemen worden dan niet bevrucht.
Bron: Flora van Nederland.
 
   
Oostvaardersdijk en Waterlandsebos.  
9 september 2016  
In de ochtend maak ik een fietstocht richting Oostvaardersdijk en in de middag vermaak ik me in het Waterlandsebos.  

De aalscholvers boven het Markermeer. Ze zijn aan een nieuw verenpak toe.
 
   

Een biddende torenvalk boven de Oostvaardersdijk.
 
   

Grote groepen kieviten verzamelen zich voor de komende winter.
 
   

In het Waterlandsebos tref ik een grote hoeveelheid bloeiend koninginnenkruid ook wel leverkruid genoemd. Veel insecten, waaronder vlinders, komen af op de nectar van deze plant. Bovenstaand insect poseert in alle rust voor mijn camera. Hij laat echter geen visitekaartje achter. De zweefvlieg is voor mij niet op naam te brengen dus gaat hij te boek als een spec.
 
   

De uitdrukking van deze atalanta vind ik prachtig. Hij schijnt te zeggen van kan ik even rustig eten of ziet zichzelf in mijn lens.
 
   

De dagpauwoog laat al zijn ogen zien. Ik hoop nog eens zijn familielid de nachtpauwoog te zien. Deze vlinder behoort tot de nachtvlinders dus krijg je hem ook niet makkelijk te zien.
 
   

Een enkele distelvlinder komt zich ook laven aan de nectar.
 
   

De gewone pendelvlieg in rust.
 
   

Het klein geaderd witje mocht ik fotograferen. De citroenvlinder gaf mij geen enkele kans en het klein koolwitje was zo afgevlogen, echt geen foto waard. Hij kon er toch nog aardig mee vliegen.
 
   

Atalanta en het landkaartje, samen aan de lunch.
 
   

Goed te zien waar het landkaartje zijn naam aan dankt.
 
   
  Het Crailose bos "Bikbergen" en de Tafelbergheide.  
7 september 2016  

Richting Het Gooi fietsend, rij ik door het Waterlandsebos dat mooi belicht is door de ochtendzon.
 
Vandaag wil ik naar Bikbergen, een oud loof- en dennenbos in de gemeente Huizen, om te kijken hoe het met de ontwikkeling van de paddenstoelen staat. In het verleden heb ik daar leuke soorten aangetroffen. Ik ben benieuwd of dat vandaag gaat lukken. Als ik nog tijd overhoud breng ik die door op de Tafelbergheide. Daar is altijd wel iets leuks te zien. Nog maar amper op de fiets gezeten moet ik echt even stoppen. Opvallend mooi licht over het Waterlandsebos is een foto waard.

 

Beukenbladeren in tegenlicht.
 
   

Wat is het toch heerlijk om in een oud loofbos te struinen. Je loopt over een dik tapijt van bladeren en dennennaalden. De stilte is pakkend.
 
   

Grillig gevormde beuken.
 
   

Bomen, bomen en nog eens bomen. En niet te vergeten een eekhoorn die mij eerder zag dan ik hem.
 
   
 
   
 
   

De adelaarsvaren verliest zijn mooie groene kleur.
 
   

De zwammen doen hun werk en eten als het ware de woudreus op.
 
   
Tafelbergheide  

De heide kleurt paars.
 
   
 


 
Pendelvliegen zorgen voor nageslacht.  
   

 
Het Drentse schaap graast op de Tafelbergheide. Eikels kondigen de herfst aan.  
   

Het hooibeestje gefotografeerd op bloeiende struikheide.
 
   

Sta ik in de schaduw van een eikenboom, blijkt dat die gebruikt wordt door de kale rode bosmier. Wat ze in die boom zoeken is voor mij een raadsel. Ik zag ze niet met prooi afdalen. Het zijn heel snelle beestjes die maar heel even stilstaan en dan ben je altijd te laat om in te drukken.
 
   

De kleine vuurvlinder op de struikhei.
 
   

Nogmaals de struikhei in close-up.
Langs de bomenrij van de heide is het goed toeven. Vanuit de schaduw heb je een mooi overzicht op de heide. De uurtjes aldaar vlogen om en ik kan terugzien op een geslaagde natuurdag.

 
Home - oktober 2016
Piet de Droog - Natuurfotografie